Covergirl Lies Zhara over grenzen verleggen en jezelf verbazen - ‘Ik ben veel sterker dan ik zelf dacht’

HOE BEN JIJ ZO GROOT GEWORDEN OP INSTAGRAM EN TIKTOK?

‘Dat is een bijzonder verhaal, want eigenlijk was het een geluk bij een ongeluk. Ik was zestien toen ik thuis kwam te zitten vanwege ziekte. Ik had geen school meer en mijn sociale leven stortte in. Maar ik voelde me niet de hele dag ziek, dus begon ik musical.ly’s (musical.ly werd later TikTok) te maken. Ik postte er soms wel vijftien op een dag, omdat ik verder niet zoveel te doen had in mijn leven. Daardoor kreeg ik veel volgers en dat is later uitgegroeid naar een groot bereik op Instagram en TikTok. Ondanks dat het een heel nare situatie was, ben ik heel dankbaar dat het zo is gelopen.’

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

KUN JE WAT MEER VERTELLEN OVER JE ZIEK ZIJN?

‘Mijn ziekteperiode begon eigenlijk met nierstenen, waar ik heel veel pijn van had. Het doet zoveel zeer dat je jezelf in allerlei rare houdingen gaat wringen. Ook kreeg ik spasme aanvallen, waarbij ik soms knock-out ging, en bij een van die aanvallen is mijn rug in een spasme geschoten. Die is er nooit meer uitgegaan en daardoor heb ik een scoliose opgelopen. Mijn rug staat nu in een S-vorm, daar heb ik nog altijd veel klachten van, zoals migraine en vermoeidheid. Ik deed een kappersopleiding, maar dat was veel te belastend voor mijn rug, dus die heb ik niet kunnen afronden. Op een gegeven moment ging het zo slecht dat de dokter mij bedrust heeft voorgeschreven. Dat was heel heftig op die leeftijd, want ik moest het altijd rustig aan doen om mijn lichaam maar niet te overbelasten.’

HEB JE SOCIAAL GEZIEN VEEL MOETEN MISSEN?

‘Ik probeerde mijn sociale leven wel door te laten gaan, maar dat was best lastig, omdat mijn vriendinnen gewoon naar school gingen terwijl ik alleen maar thuis zat. Als we iets hadden afgesproken, moest ik vaak afhaken, omdat het gewoon niet ging door de pijn. Het was ook ingewikkeld dat ik geen aantoonbare ziekte had, maar me wel heel vaak ziek voelde. Iedereen deed leuke dingen en het was voor anderen soms moeilijk om te begrijpen waarom ik dat allemaal niet kon.’

'Dat vele sporten heeft mijn lijf dus echt goed gedaan en daarmee mijn leven veranderd'

TOCH HEB JE EIGENHANDIG JE LEVEN OM WETEN TE GOOIEN…

‘Op een gegeven moment heb ik het heft in eigen handen genomen en ben ik, tegen de adviezen in, elke dag gaan sporten. Ik heb een tijdje personal training gevolgd, ter voorbereiding op Expeditie Robinson, en ben veel krachttraining gaan doen. Dat heeft me zoveel sterker gemaakt. Ik voel me nu beter dan ooit, fysiek én mentaal. Pijn heb ik nog steeds veel, maar ik had vroeger vijf keer per week migraine en nu nog maar gemiddeld één keer per maand. Dat vele sporten heeft mijn lijf dus echt veel goed gedaan en daarmee mijn leven veranderd.’

EN TOEN WERD JE GEVRAAGD VOOR EXPEDITIE ROBINSON, WAS DAT EEN DROOM?

‘Nou, eigenlijk heb ik altijd geroepen dat ik nooit aan dat programma zou meedoen. Tuurlijk leek het me wel vet, maar in mijn gedachte was het iets wat ik fysiek niet aan zou kunnen en dus geen optie was. Maar toen ik werd gevraagd, zei ik binnen één seconde heel hard ‘ja’. Ik was al een tijdje bezig met sporten en ik voelde me best wel goed. Het leek me ook gewoon een goede uit- daging, want ik had geen vertrouwen in mijn eigen lichaam. Ik dacht: stel dat ik dit kan, dan komt dat vertrouwen er vanzelf. Ik was zo geconditioneerd met de gedachte dat ik dingen niet aankon, dan ga je dat ook echt geloven.’

KREEG JE TIJDENS HET EILANDAVONTUUR MEER VERTROUWEN IN JE LIJF?

‘Absoluut, ik heb mezelf af en toe heel erg verrast en ben gaan beseffen dat ik zoveel meer kan dan ik dacht. Ik verwachtte dat ik als laatste gekozen zou worden, net als vroeger bij gym, maar ik was meteen degene die mocht kiezen. En bij de eerste proef stond ik direct in de top. Sowieso ben ik mentaal altijd heel sterk geweest, dat is toch een stukje compenseren: ik heb met mijn mind altijd opgevangen wat ik met mijn lijf niet kon. Ik ben ook wel een doorzetter. Opgeven vind ik het ergste wat er is, dus dat zal ik niet snel doen. Dat is ook een fijne eigenschap om mee te nemen naar zo’n eiland.’

WAT VOND JE HET LEUKSTE AAN EXPEDITIE ROBINSON?

‘Ik vond alles fantastisch, het is een van de vetste dingen die ik ooit heb gedaan. Een ervaring als deze, met weinig eten en leven zonder onder- dak, ga je in Nederland nooit meemaken. Je moet echt terug naar je roots en vertrouwen op je survival instinct. Veel mensen dachten dat ik vooral veel moeite zou hebben met het leven zonder telefoon, maar daar heb ik tijdens Expeditie eigenlijk geen seconde aan gedacht. Vooraf had ik zevenhonderd verschillende video’s en foto’s gemaakt voor Instagram, TikTok en Snapchat, zodat ik genoeg had om de hele expeditie uit te kunnen zitten. Mijn moeder heeft mijn Snapchat-account bijgehouden en mijn management de andere kanalen, en niemand had het door.’

'Je moet terug naar je roots en vertrouwen op je survival instinct'

WAT VOND JE WEL LASTIG?

‘De honger! Ik had gedacht dat ik dit prima zou kunnen handelen, want zo’n grote eter ben ik niet, maar ik heb me daar echt op verkeken. Dat er ’s nachts ratten over je heen lopen, je in een storm belandt, het koud hebt, jezelf niet kan wassen of op het strand moet schijten, dat kon me allemaal niets schelen. Maar dat hongergevoel… ik kon aan niks anders meer denken dan eten. We hadden het er ook de hele dag over met z’n allen. Eenmaal thuis ben ik helemaal losgegaan op nieuwe gerechten die we daar hadden besproken. Mijn vader zei vroeger altijd al: “Je hebt geen honger, je hebt gewoon trek.” Nu pas snap ik wat hij met die uitspraak bedoelt.’

MET DE RATTEN EN ANDERE ENGE BEESTEN HAD JE DUS GEEN MOEITE?

‘Ik ben de grootste dierenvriend die er bestaat, dus ik vond alle dieren fantastisch. Natuurlijk is het niet lekker als de ratten over je heen rennen. Ik had er eentje in mijn tas, dat was ook niet per se een feestje. Maar ik vond dat het minst erge van de hele expeditie. We kregen van tevoren uitleg over de dieren daar, waarbij ze zeiden: “Jij bent op bezoek in hun huis, niet andersom, dus heb respect voor de dieren.” Zo heb ik het benaderd, wij waren in hún leefomgeving.’

WAT IS HET BELANGRIJKSTE DAT JE VAN DIT AVONTUUR HEBT MEEGENOMEN?

‘Toch wel dat ik veel sterker ben dan ik zelf dacht. Daarnaast ga ik nu veel makkelijker om met ongemakken en dat maakt mijn leven een stuk relaxter. Dan heb ik maar pijn, heb ik het koud of voel ik me oncomfortabel, life goes on. We zijn in Nederland zo verwend dat we ons druk maken om kleine, domme dingen, het lukt me nu om dat veel minder te doen. Wat wel grappig is, je komt dat eiland af met allemaal goede voornemens: ik ga nooit meer eten weggooien, ik leg vaker mijn telefoon weg. Dat hou je twee weken vol en dan val je toch weer terug in je oude patronen. Maar ik kan wel zeggen dat ik een makkelijker mens ben geworden. Ik denk nu veel vaker: als ik dát aankon, dan stelt dit helemaal niets voor.’

Verder lezen? Dit artikel is onderdeel van een groot interview met Lies Zhara, te lezen in de nieuwe Happy in Shape die vanaf deze week in de winkels ligt!