Emma Heesters over de eenzaamheid van ziek zijn: 'Mensen zeggen dat ze het snappen, maar dat kan niet'

Van glamour naar eenzaamheid

Aan de buitenkant zien we weer de stralende popster die de Ziggo Dome plat speelt. Maar achter de glitter en glamour van het afgelopen jaar ging een wereld van angst en isolatie schuil. In een openhartig interview met Grazia vertelt Emma Heesters over de eenzaamheid die komt kijken bij een levensbedreigende ziekte.

Het jaar 2025 was voor Emma een jaar van uitersten. Hoewel ze nu in remissie is, heeft de periode van haar diagnose baarmoederhalskanker diepe sporen nagelaten. Niet alleen fysiek, maar vooral mentaal. Want hoe lief de omgeving ook is, ziek zijn doe je uiteindelijk alleen.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Onbegrip van de buitenwereld

Hoe goed en lief de omgeving het ook bedoelt, het blijft voor buitenstaanders soms lastig om de juiste woorden te vinden. Emma ervoer dat die kloof soms best eenzaam kan voelen. "Ik merkte al snel dat zo’n diagnose erg eenzaam is, omdat veel mensen het niet echt begrijpen – en gelukkig maar," vertelt ze.

Opmerkingen als ‘Ik snap waar je doorheen gaat’ komen uit een goed hart, maar landen niet altijd even zacht. Want hoe chemo of doodsangst écht voelt? Dat kun je volgens Emma niet weten als je het zelf nog nooit hebt meegemaakt. "Ze zeggen wel: ‘Ik snap waar je doorheen gaat’, maar eigenlijk weet je dat niet als je zelf nog nooit chemo in je lichaam hebt gehad of doodsangst hebt ervaren."

Bekijk ook

Dit is het gezin van profvoetbalster Lieke Martens – voor wie ze stopt met haar carrière | Happy in Shape

Ze was jarenlang hét gezicht van het Nederlandse vrouwenvoetbal. Nu zet Lieke Martens een punt achter haar indrukwekkende carrière. Wie is ze buiten het veld?

De onzichtbare strijd

Ook het verschil tussen haar bruisende artiestenbestaan en de stilte thuis maakte die gevoelens soms extra voelbaar. Voor de buitenwereld lijkt Emma weer de oude, maar schijn bedriegt. "Mensen zien me springen op het podium, maar dat ik me een hele dag moet opladen voor een half uurtje optreden, zien ze natuurlijk niet," legt ze uit. "Ik vind dat lastig, ik wil veel meer dan ik aankan."

Schrijven in de nacht

De impact van de diagnose liet haar ook 's nachts niet los. Tijdens de vele slapeloze uren zocht Emma naar een manier om haar gedachten te ordenen. "Toen ik met mijn behandelingen bezig was, kon ik vaak ’s nachts niet slapen en dan ging ik dingen van me afschrijven om alles een beetje te kunnen verwerken."

Het was puur overleven, zo omschrijft ze het zelf. Maar uit die eenzame momenten ontstond uiteindelijk haar boek Alles wordt beter. Ze wil daarmee het onbegrip wegnemen en laten zien wat de ziekte écht inhoudt. "Ik heb het idee dat heel veel mensen dat niet weten. Die denken dat het vooral chemo is, maar het is zoveel meer."

Benieuwd naar het hele verhaal? Je leest het complete interview met Emma Heesters in de nieuwste Grazia, vanaf morgen in de winkel of te bestellen via tijdschrift.land.